Літары ў расе

ВОЎК I ЗВЕРАБОЙ

Воўк ахрып,

зусім замоўк.

Дзень, другі не вые.

Застудзіўся, абібок:

горла чым прамые?

Ёы прымае чай густы:

зверабой-заварку.

Выпіў Воўк

гарбаты чарку —

паглядае на кусты.

Воўк баіцца не чайку —

Зверабою страшна:

раптам возьме за гачаку,

каб спытаць адважна:

— Перастанеш выць, герой?

Ты дзіцятак будзіш.

Я твой лекар — Зверабой!

Енчыць, Воўк, не будеш.

Я лячыць усіх люблю.

А не сцішыш глотку, —

ў Ваўкавыску пасялю.

I забудзеш ты зямлю,

дзе радзіма продкаў.