САГРЭТАЕ НА ВУСНАХ

Мяцеліца кружыць нанова.

I зноў настывае мой двор.

На вуснах сагрэтае слова ,

не бойся настуджаных зор.

Растануць сумёты настрою,

самотная хваля сплыве.

Абудзіцца сэрца вясною:

каханаю — мова — жыве!

Цябе крыгаходы не знеслі,

не стала чужой гарадам.

На вуснах сагрэтую песню

i новым вякам перадам.

Загрузка...