Мяцеліца кружыць нанова.
I зноў настывае мой двор.
На вуснах сагрэтае слова ,
не бойся настуджаных зор.
Растануць сумёты настрою,
самотная хваля сплыве.
Абудзіцца сэрца вясною:
каханаю — мова — жыве!
Цябе крыгаходы не знеслі,
не стала чужой гарадам.
На вуснах сагрэтую песню
i новым вякам перадам.