СУМОЎЕ

Той, хто востры на язык,

чэша ім, «язычнік»:

трэпле, круціць кожны зык,

абгрызае клічнік.

A пытальнік не ўкусіць —

на ілбе закрутка:

i таму язык сіпіць,

i не ходзіць гнутка.

Я кажу: той гаваркі,

хто не распускае

свой язык, а да ракі

дружбакоў склікае —

у сумоўі растапіць

пырскаўку-ільдзіну...

... Языком аб зубы біць

нельга й кракадзілу.

Загрузка...