УГЕРБОВАНЫЯ

Не ў спадобу

Каню шыны...

Дайце Коею ка-ню-шы-ны!

Ен любіў яшчэ авёс.

Хто б авёс яму прывёз?

I прыходзіцца Kaню

скубці ў лузе цішыню.

Хай жуюць машыны

зношаныя шыны.

Мураву, паўстань-траву

Я з Ярылам сам нарву.

Накармлю я Коніка.

А зайграе сонейка, —

высвеціць манета

рысы сілуэта:

а там Коні,

нашы Коні

з ваярамі

у пагоні.

Загрузка...