Што на памяці у Сонца?
Светлы лік у цьме бясконцай.
Нараджаўся там Су свет:
свет людзей i свет планет.
Што на памяці ў Зямлі?
Каліва на араллі:
знізу — корань, зверху — кветкі.
Там, дзе кветкі, —
ёсць i дзеткі!
Помняць нашы курганы
кожнай — жвір i жар — вайны.
Што на памяці ў Айчыны?
Бляск паходні i лучыны,
плахі меч, Пагоні меч
i фатпыстаў чорны смерч.
Што на памяці у Песні?
Toe, што ўжо не закрэсляць
ні вякі, ні лайдакі,
ні алоўкі, ні штыкі.
Мова — з памяці-вязьма:
без яе мяне няма.
Для душы няма пажывы —
не жывы я, не служывы.
Ведаю, што дух народны
з роднай мовай несмяротны.
Што на памяці. ў мяне?
Рэха ў роднай старане.
Ля Дзвіны карэнні роду.
Веру: ім не будзе зводу!
Мой сынок, мая дачка —
два вяслы. Жыве рака:
вёслы крыламі ўзлятаюць,
нашы дні ў вякі плывуць,
i суседзі нас вітаюць.
Беларусамі завуць.
З кнігі «Сэрцам роднага слова краніся». Хрэстаматыя для вучняў старэйшых класаў. Miнск. «Народная асвета». 1998 г. Укладальнікі М. Воінаў, К. Усовіч.