РЭХА Ў РОДНАЙ СТАРАНЕ

Што на памяці у Сонца?

Светлы лік у цьме бясконцай.

Нараджаўся там Су свет:

свет людзей i свет планет.

Што на памяці ў Зямлі?

Каліва на араллі:

знізу — корань, зверху — кветкі.

Там, дзе кветкі, —

ёсць i дзеткі!

Помняць нашы курганы

кожнай — жвір i жар — вайны.

Што на памяці ў Айчыны?

Бляск паходні i лучыны,

плахі меч, Пагоні меч

i фатпыстаў чорны смерч.

Што на памяці у Песні?

Toe, што ўжо не закрэсляць

ні вякі, ні лайдакі,

ні алоўкі, ні штыкі.

Мова — з памяці-вязьма:

без яе мяне няма.

Для душы няма пажывы —

не жывы я, не служывы.

Ведаю, што дух народны

з роднай мовай несмяротны.

Што на памяці. ў мяне?

Рэха ў роднай старане.

Ля Дзвіны карэнні роду.

Веру: ім не будзе зводу!

Мой сынок, мая дачка —

два вяслы. Жыве рака:

вёслы крыламі ўзлятаюць,

нашы дні ў вякі плывуць,

i суседзі нас вітаюць.

Беларусамі завуць.


З кнігі «Сэрцам роднага слова краніся». Хрэстаматыя для вучняў старэйшых класаў. Miнск. «Народная асвета». 1998 г. Укладальнікі М. Воінаў, К. Усовіч.

Загрузка...