Літары ў расе

ЧАРАДЗЕЙНАЕ ДАСВЕЦЦЕ

Дарога

да рога.

Мы выйшлі за вёску.

A поўня над намі

бы выліта з воску.

У зор

свой узор.

Зыічак срэбраны вырай.

Світае. Вунь золак

бяжыць з Растапырай.

I мы з Вераб'ём

звера б'ём.

У запас

бярэм Растапыру,

каб сунуць за пас.

Крычыць Верабей:

— Ой, мне цяжка, аслаб, —

асла б на падмогу,

каб крылцы аслабіць.

— Асла біць?

Не дам. Я баюся

упасці

i трапіць з табой, Верабейчык,

у пасці

Кашчэяў ашчэраных.

Вернемся, дружа,

з-пад ведзьміных лесвіц.

Сустрэне нас Ружа

ля родненькіх весніц.