Хто на Нарач,— падзівіцца.
Я ж трымаю коўш расы.
Уваткнулі
у вадзіцу
літары свае насы.
У (кароткага) не стала, —
толькі капялюш плыве.
У каўшы загрукатала,
нескладовае прыўстала
кепка зноў на галаве.
З выбуховым «у» на востраў
перабраўся. Добры схоў.
Там з расою вельмі проста:
доіцца з крылатых слоў!
Літары ў расе купаю,
бы купальскія вянкі.
Мову звонкую ўздымаю
ад зямлі да небакраю.
Родным гулам абдымаю
вас — i ўсе мацерыкі.