Хоць на прамень,
але падрос наш Дзень:
надзейней на Радзіме,
як ніколі.
Сустрэнем вырай
над усхожым нолем.
З-пад продкавай
еузорнай вышыні
нрыноеяць птахі
промні дабрыні —
i сеюць, сеюць
па мяжы-акружнасці
усходы белакрылай
беларускасці.
A падрасцем
ад весняе крылатаеці, —
паслужым Бацькаўшчыне
промнем радасці.