У Міланькі-вучаніцы
зоркі дзве, як дзве сястрыцы
завушніцы.
Вам усім не надзівіцца.
Не спрабуйце вы ўчапіцца
ў завушніцы.
Каралеўна-чараўніца
вам аддаць не пагадзіцца
завушніцы.
Будуць радаваць, іскрыцца
у Міланькі завушніцы —
бліскавіцы.
Хто ix носіць — не баіцца,
бо й вясёлка-таямніца —
неба завушніца.
Золак. Певень-гарлапан
на шастку сядзіць як Пан.
Прэ з яго гардыня.
Кукарэкне першы раз —
крэкне гаспадыня.
Гаспадар, нібы той вожык,
растрасе санлівы ложак,
дакранецца веніка —
супакоіць Пеўніка.
Толькі ж Певень лайдаку
клюне ў сонную руку.
Кукарэкне так, дурніца,
што абвісне аканіца.
Сонца ў небе разгарыцца
ад яго ку-ка-рэ-ку!
Вёска наша не сталіца.
Кожны рады сваяку...
Квохкае курыца,
цецярук такуе,
шэрая зязюля
у бары кукуе.