Літары ў расе

РАСІНКА I ЖУЧОК

Сеяў росы вясёлы стручок.

Падышоў да расінкі жучок.

Падзівіўся,

Знямеў на хвілінку.

Яшчэ раз паглядзеў

на расінку.

I знікае усмешка ca шчок,

Бо з расінкі

Глядзіць-пазірае

I ca страху амаль памірае

Гэткі ж самы маўклівы

жучок.

У расінкі — i вусы жучка,

Гэтаксама трасецца

шчака,

I як нітачкі — валасы,

I пушыначкі для красы

На карычневай галаве.

I нарэшце жучок

Ціха чокнуў:

— Чок-чок...

Даражэнькі стручок,

Ты люстэрка згубіў у траве?

Засмяяўся стручок,

A расінку

Строе жучку

На каляную спінку.

«Чок-чок-чок», — я пачуў.

I — маўчок...

Без люстэрка застаўся жучок