ЗАЛЯЦАННЕ


А ў позірку няма спакусы

I летуценнага святла.

На градах морквы і капусты

Жыве балотная імгла.

З таго раптоўнага імгнення,

З празрыстай вопраткі тваёй

Я зразумеў — ёсць наталенне

Тугі звычайнаю вадой.

Кранецца промень палівачкі,

I можна баечку сплясці,

Як певень бег да дзікай качкі

Па градах, купінах, трысці.

Загрузка...