* * *


Гады маладыя, а таленту брак —

I поркаюся ў драбязе.

Сляза, нібы зайздрасць, прыходзіць няўзнак —

Якая карысць у слязе?

Душа ачышчаецца з тою слязой?

Па-іншаму бачыцца свет?

I я суцяшаю сябе драбязой,

Як кожны звычайны паэт.

I я без гаючай тае драбязы

Сябе не ўяўляю ніяк —

Без гэтых радкоў і без гэтай слязы...

Праз тое і таленту брак.


Загрузка...