Тут

Мы разам, і расстанне, што было,

У свой кароткі вырай паляцела.

Сышліся крылы у адно крыло

На даляглядзе — аблачыне белай.

Не вер, што адышло на доўгі час!

З любой нагоды дробнай ці прычыны

Імгненна вернецца, нястрымнае, да нас

У ценю, што ад белай аблачыны.

Але пакуль дарожная жарства

Не засціць у святочнасці спаткання

Яшчэ адну праяву хараства —

Кахаць, не прадчуваючы расстання.