Будзем бачыцца кожны дзень
З той надзеяй на разуменне,
Што святлей ад усіх падзей
I ярчэй за любое праменне.
Ад такога святла яе,
Ад звышяркасці залатое
Неспакойныя мроі свае
У дрымоце пачуццяў прытоім.
Не таму, што аслепнуць яны,
А таму, што жадаем спакою
I не бачым сваёй віны,
Што яны — неспакойныя мроі.