Тут

Багдановіч, ратуй,

Ад знікнення ратуй, ад нямоты.

Пачуццём тым гаючым ратуй,

Праз якое ты быў не самотны.

Багдановіч, даруй,

Што ў цябе мы вучыліся мала —

Мы да Коласа йшлі чарадой,

Нас выводзіў у людзі Купала.

Багдановіч, пачуй.

Як знясіленым лебедзем слова —

Беларускае слова! —

Над магілаю кружыць Стральцова.

Багдановіч, вартуй

Кожны крок наш і рух недарэчны...

Хай загадка твая

Застаецца загадкаю вечнай.