* * *


А страх заўсёды — зблізку ці здалёк —

Прыходзіць уладарны і таемны,

Ды ўсё ж і ён — звычайны матылёк

Перад прасторай, матылёк імгненны.

Слых пасталелы, паглыбелы зрок

Не выявяць прычыны вераемнай —

Як свет пачаўся? Кружыць матылёк,

Не чуючы адказу, над пытаннем,

Якое пібы велічны папрок

I нашым сненням тлумным і жаданням.


Загрузка...