Мой гай дубовы

часам надарыцца гэтакі дзень

абвяшчэння самоты

калі насуперак самой сабе

хочацца выйсці

пачаставацца цішай

ды дзе знайсці

такую сцяжыну

якую б хтосьці не пратаптаў

і каб нават уласны мой след

мяне даганяючы

не грукатаў за плячыма

дзе адшукаць такую глуш

і такую пустыню

каб не цягнуўся за мной

нават мой цень

маё рэха

маё імя

дзе знайсці мне месца на зямлі

у якім адно сябе пачую

вызваліўшыся

з зелені і архітэктуры

так бы хацела прысесці

сама ля сябе

у непарушнай цішы

распусціць валасы

мовіць адно пра сябе

і толькі сябе слухаць

нават ты

адыдзеш тады ад мяне

будзь жа мной

ува мне.