Мой гай дубовы

Палазамі праз спег

па-пад коньмі млечная пара

за намі фіялетавых строчак бег

а пры мне любая і гітара

прытуліся мацней драпежней

за язду саладзей каханне

не губляй вочы ў пустэльні снежнай

тут мне кожная зорка гляне

буду за свет дужэй

буду за свет багацей

па свет мільёны зорак глядзяць

тут на мяне глянь пільней

вечнасць за вясну меней

маладосць за жыццё болей

калі цотнай струны памкненне

на гітарным эліпсе ные болем

што ж так браце забойца плачаш плачаш

вырві чало з ачмурэння далоняў

ведаю зараз жыццё сабачае

што свет хвошча нас цкуе і гоніць

ноч і віхор прыляцелі добрыя

ўстань пойдзем блукаць пакрыёма

настаў каўнер і шапку нáбак

рушым на ўлоў незнаёмы