«Ясната, пекната…»


Ясната, пекната,

Неба сінь — любата,

Вось дзянёк!

Цёмны гай, неўнарай,

Быццам казачны рай,

Вабіць нас у цянёк.

Згода, ціш, не ляціш

Вольнай думкаю ўвыш

Ад зямлі.

Добра тут. Верыш ў цуд.

Свет, цяпло — родны кут

Спавілі.


Загрузка...