Вершы

Ляпей жабрачы лёс,

У рукі кій, за плечы торба;

Ляпей страха нябёс,

Бясконцы шлях і леры корба;

Ляпей чужыны золь,

Сцякаць ад чорнай працы потам;

Ляпей, не змогшы боль,

Сканаць самотнаму пад плотам, —

Але не лёс раба

З бязволля ўласнага й бяссілля;

Не гэтая жальба,

Не скутыя рабамі крыллі.

Хто волю верна сніць,

Працят лятункам аб вялікім,

Таго не спакусіць

Ні ўладай, ні дабром бязлікім.

І хай прысуд гняце

І нікнуць вербалозы ніца, —

Душы аб пекнаце

Непераможна-думных сніцца.