Вершы

Хто там паклікаў? Спяшаю за кім?

Хто так ўладарна й нячутна?

Ты, незнаёмая, правам якім,

Сілай якою магутна?

Доўгі з пытаннем супынен пагляд,

Чорныя вочы — вуголлі.

Кроўю і крозай закляты — ўжо фат,

Следам імкну мімаволі.

Ўсё заўважаецца — шэрасць, туман,

Людзі, рух вуліцы хуткі.

Гнуткі, паветравы ўслізгвае стан,

Крок яе лёгкі і пруткі.

Вось азірнулася — полымя з воч,

Профіль спакойны ж і тонкі.

Профіль… І бегчы?.. як смешна!.. А, проч!

Боль, як і радасці, - звонкі!

Сэрца, замоўкні, ўзрушэнне, адрынь!

Дзіўна мне мерай ты мерыш.

Біцца, маё неразумнае, кінь!

Як немагчымаму верыш?