Вершы

Гэтых вочак ясны свет,

Постаць і аблічча —

Ах, зрабілі, што няслед:

Мучаць, вабяць, клічуць.

Як русалка, ўся яна

Пераменна, квола:

Вось зіяе, як вясна,

Раптам — невясёла.

Часам гутарку зачне

Ці пяе няспехам,

Потым гляне на мяне

І абдорыць смехам.

Яе ж погляд, яе смех…

Дзе ад іх мне дзецца?

Любіць сэрца… як на грэх,

Птушкай б'ецца ў клетцы.

Чую, кажа: не блажы,

Пакінь, міла, кпіны,

Калі любіш, дык скажы,

А не муч хлапчыны.