«Чырванее заход ад марозу…»


Чырванее заход ад марозу,

Пад нагамі парыпвае снег;

Быццам чорная думка, з пагрозай

Змрок паўзе, выглядае з-пад стрэх.

К ночы вецер падняўся у боры

І бушуе з канца у канец,

А на вокнах з'явіліся ўзоры…

Гэй, пара запаліць каганец!

Доўгі вечар зімовы, без меры,

Песням ветру ўважаць немага…

Слізкай гадзінай, вузкай і шэрай,

Аблягае ля сэрца туга…

1922


Загрузка...