Вершы

Вось і паў ужо змрок,

Ды заціх дзённы рух,

А агонь ў аблакох

Дагарэў і патух.

На лістох, на траве

Заблішчала раса,

І ўзышла, і жыве

Ў небе зораў краса.

Ціха ночка брыдзе —

Поўна чараў і сноў;

Смех чутны ў грамадзе,

Што вяртае з палёў.

Пасля працы цяжкой,

Дзень правёўшы ў касьбе,

Песняй сумнай такой

Нехта цешыць сябе.

І плыве яна ўдаль

Над разлогам палёў,

Чуцен гора ў ёй жаль

І надзея без слоў.

А ў адказ на яе

То цішэй, то мацней

Пяе песні свае

У гаі салавей.

Іх пачуеш, і ўраз

Дзіўны сум агарне,

І згадаеш ў той час

Аб сваёй ты вясне.