Вершы

Нікне ў імгле старана…

Пільна сачу праз туман…

Нечая песня чутна,

Нечы зыбаецца стан…

Лёс даручыў палашу,

Моўчкі, даўно сцерагу…

Песня трывожыць душу,

Слоў зразумець не магу…

Існасць не ўнятна праяў:

Загадкай дрэмле разлог,

Тайнасці лёс захаваў,

Далі сцяною аблёг…

Буры пара б нагадаць

Шэрасць дакучлівых хмар.

Сэрца прыстала жадаць,

Гасне паволі пажар.

Сны на павеках маіх:

Згіну без сіл, небарак…

Толькі вось спеў не заціх —

Словаў не ўцямлю ніяк.