Вершы

Нібы вялізны чорны птах,

Заслала хмара зорны шлях;

Ды не пасвежала прырода,

Не пала ў полі прахалода.

Ў паветры мляўка пасля спекі,

І душна, і трывожна ноч…

Вось хтось магутны ўзняў павекі —

І свет мільгнуў агніста з воч.

Ўрачыста-грозным, гулкім смехам

Загрукатаў пярун ў адказ,

І загукала згодна рэха,

Грымотны зразумеўшы сказ…

І змоўкла ўсё, на час знямела,

Прыціхла ноч і жджэ нясмела…

Ша! хтось застукацеў аб дах,

Нібы ў бяссіллі чорны птах.