Вершы

Падарожным, Божанька,

Ды не легка йсці.

Не відаць дарожанька —

Цяжка ў беспуцці.

З тропу, сцежкі роднае

Збіліся дзяды,

І гады нягодныя

Замялі сляды.

А душа мужычая

І да гэтых пор

Па старому звычаю

Моліцца да зор.

Нашы сёстры, мацеркі

Сэрцам у жальбе,

Пацеры у пацеркі

Ніжуць да Цябе.

Над мінучай славаю,

Гучнаю, як звон,

Над вялікай справаю,

Кінутай ў палон.