Вершы

Прытулі, сястра, слабога,

Прыгалуб, каханка-смерць.

З гэткай шчырасцю нікога

Не прасіці мне, не смець, —

Прытулі мяне, слабога.

Ўсё кахаў на гэтым свеце

І адбіў паэт ў сабе.

Пад далёкія павеці

Закаханы йду к табе, —

Ўсё кахаў на гэтым свеце.

Песні ўсе мае дапеты.

Да цябе апошні верш:

Абдары мяне прыветам,

Пашкадуй, як маці, перш…

Песні ўсе мае дапеты.

Ў ціхі, змрочны час змяркання

Заручы душу з сабой.

З тайнай радасцю спаткання

Жджэ нязрадны, верны твой,

Ў ціхі, змрочны час змяркання.

Ад цяжкіх нягод зямелькі,

Ад дакучных, крыўдных слоў

З ласкі смерці-збавіцелькі

Я прыйду ў палацы сноў —

Ад цяжкіх нягод зямелькі.

Будзе добра, лёгка, ціха,

Супакойна, люба мне.

Не стрывожыць цішы ліха,

Гора сэрца не пратне.

Будзе добра, лёгка, ціха…