Вершы

Хто мужны, хто смелы, хто дужы,

Хто цэлем працят залатым,

Над тым неўладарныя сцюжы,

І лёс не ўладарны над тым.

Хто к страху глухі, безразважны,

Хто з воляй каванай, як сталь,

Той хмелем трывогаў адважны,

І шлях яго толькі у даль.

Ёсць радасць у ярасці бою,

Ў змаганні скрыжованых сіл, —

Спаткаць сваю волю з чужою,

З гарачнасцю іншай свой пыл.

Не бледнуць, у час небяспекі

Стрымаць неслухмяную кроў;

Прад вокам упартым павекі

Не хінуць ганебна далоў.

І ведаць — у бойцы зацятай

Пагібельнасць жджэ ваяка,

Ледзь сумніў кранецца шурпата,

Ледзь крыху аслабне рука.

Так досць наракаць на нядужнасць,

На горкія долі свае.

О думнасць! О смеласць! О мужнасць!

Вам песні і песні мае!