Пан Лес

Сівыя пчолы,

сівыя птушкі,

сівыя людзі,

я заблудзіў, бадзяга, у ваш лес,

дзе дацьвітае пяціпалы бэз,

каб вашу мудрасьць, як раку, прыгубіць.

Сівыя людзі,

сівыя птушкі,

сівыя пчолы,

па вашых пожнях сьцелецца смуга,

у вашым небе выраяў туга —

там чутны голас маёй птушкі кволай.

Сівыя людзі,

сівыя пчолы,

сівыя птушкі,

прыйду да вас аднойчы назаўжды,

прыйду празь сьнег, сьпякоту і дажджы,

віном зь сьлязою прошласьць памянуўшы.