Пан Лес

Мой гаспадар Зьмяіны Цар,

ты ведаеш, як словы

над вогнішчам купальскіх чар

складаюцца ў замовы.

Мой гаспадар Зьмяіны Цар,

сьвятлом сваёй кароны

ты кажаш шлях сярод імшар

у храм дуброў зялёных.

Мой гаспадар Зьмяіны Цар,

ад хіжакоў дубровы

хаваюць дзіўны твой аўтар

без абразоў і словаў.

Мой гаспадар Зьмяіны Цар,

твайго аблічча рысы

да аўтара нясём, як дар,

і я, і сёстры рысі.