Журавы сьпяваюць паланэз і іх
не шкада над беднай Беларусьсю
я паэт прыгоннае паэзіі
і такім да сьмерці застануся
журавам ня трэба ў зорнае жніво
з поўняй на гарбу ляцець на паншчыну
колькі б нас пасьля Купалы ні жыло —
плюнеш — не паэты — самазваншчына.