Пан Лес

Ён шкадаваў турэмных пацукоў,

карміў з рукі і, нават пасьля ката,

даваў лізаць ім на кайданах кроў,

а сам паглядам пілаваў на вокнах краты.

Ён ненавідзеў гэтых пацукоў,

калі ішоў чарговы раз да ката,

за тое, што лізалі яго кроў

і пільнавалі ад пагляду краты.

Ён ненавідзеў і любіў сяброў,

што прадалі яго за срэбнік кату.

Гаіла сонца прамянямі кроў

і пілавала прамянямі краты.