Эй, ювелір


Эй, ювелір!

У кулю пералі маё пяро!

Я кроў здабуду — не люблю атрамант,

сем зьнічак налічу — сваю душу

прастрэлю уначы, нібы пэргамэнт.

Я не баюся ўласнае крыві —

я стрэлю не ў душу,

я стрэлю ў рану.

Эй, ювелір!

Пергамэнт не парві,

вазьмі яго ў бярозавую раму

і падпішы маёй крывёй:

«Душа».


Загрузка...