* * *


Толькі б ведаць, а шчаслівы быў бы,

Што мой сціплы плён не прападзе

І на роднай матчынай сялібе

Хоць камусьці ў сэрца западзе.

Хоць адзіным парасткам узыдзе,

Прарасце, праб'ецца да святла...

Толькі б ведаць, а не быў бы ў крыўдзе,

Што нямнога доля мне дала.

1974

Загрузка...