I чую я голас...: выбраныя вершы, 1954-2008

Краскі-зёлкі раніцай у лузе

Прачынаюцца раней, чым людзі.

А пяюшкі-птушкі ў лесе волкім

Прачынаюцца раней, чым зёлкі.

Шмат гадоў ужо я прачынаюся

Разам з птушкамі ў кустах, у гнёздах,

І раней, чым зёлкі ў долах росных.

Значыць, скора з імі і зраўняюся,

Перайду ў іх род, у неўміручасць:

Далучу да вечных зёлак цела,

А душа далучыцца да птушак.

Будзе пець, як і дагэтуль пела —

Беларуская душа лясная...

Толькі голас мой ці хто пазнае?

1997, ліпень