Каханне [Кніга лірыкі]

A дожджык быў гарэза-бутафор,

кап-кап,—

ледзь пырснуў i пабег наўцёкі,

i толькі капяжы (вясёлы хор)

мелодыяй плывуць па вадасцёку...

Прылёг прамень хітрушчы на грудок

i, знай сабе, свідруе халадэчу,—

сумуе снег, разрумзаўся лядок,

а павадак зайграў накцюрн сустрэчы...

Відно, згадала бульба баразну,

бо з поўнага каша — кувыль —

пад дзверы...

Што ж, паважаю добрыя намеры

i гавару: «Іду гукаць вясну...»