Каханне [Кніга лірыкі]

Усё забыць — імгненна і адразу.

— Дзень добры, асцярожна...

Там газон,—

і высмеяць заблытаную фразу,

падняць на смех не модны парасон.

Адвесці вочы ў гаманкім партэры,

між іншым, пры размове пазяхнуць,

прайсці —

на ўздых —

ад Вашае кватэры,

але на вокны так і не зірнуць...

Калі ж гарачым шалам успаміну

абдасць шыпшыны трапятлівай пах,

не важным стане, хто каго пакінуў,

з гаркотай ці з надзеяй на губах.

Дазвольце мне вярнуцца з лістападу,

з завеі ці з дажджу ў будзённы час,

каб доўг аддаць у глыбіню пагляду,—-

замоўчанае:

«Я КАХАЮ ВАС...»