Каханне [Кніга лірыкі]

Мільёны дзён мяне кахаў,

мільёны дзён ішоў з нябыту,

з'явіўся ўрэшце і сказаў:

«Як дзіўна, мною ты забыта».

Пачнуць на горцы наракаць

па ўрокі юныя мінчане,

што ж, я змагла б ім выкладаць

прадмет над назваю «маўчанне».

Маўчу... Ні клопату, ні спраў,

прайшоў праз сэрца, выйдзе ў дзверы

той, хто мільёны дзён кахаў

і... ў гэта сам не змог паверыць.