Патрэбны лугу веснавому травы,
а ў мове стала лішнім слова «вернасць»,
мы сёстры аднае цяпер дзяржавы,
пад назваю даўно не новай «рэўнасць».
Б'е ў вочы фар насмешлівых святло,
спрабую быць і мудраю, і добрай,
а ўслед, напэўна, выгукнула б: «Кобра!»,
каб у самое джала не было.