Каханне [Кніга лірыкі]

Калісьці ў зелень апрануцца дрэвы

i свет раслін пяройдзе на мажор,

запросіць салаўя на ўрокі спеваў

начы святлюткай месяц — дырыжор...

Пакуль жа ўсё размалявана ў вохру,

галіны жальбы ўспомнілі свае...

I ўжо сняжок пакінуў свой аўтограф

пад лаўкай, дзе прамень не дастае.

Ды гуд пчаліны, спеў i расцвітанне,—

усё не раз паўторыцца ізноў,

а ты, хто даў сустрэчу i расстанне,

гаворыш: не вяртаецца любоў...