* * *


Не дастаткам, a сэрцам расла.

Я да шчасця сябе рыхтавала...

Ты не помні тых слоў, што сказала

не падумаўшы,— з гневу, ca зла...

Гэта слабасці прыкрай начынне,

ты дакорам пустым не ўкалі

i жанчыну пазнай у жанчыне,

бы ў дзяўчынцы дзяўчынку калісь...

Загрузка...