Каханне [Кніга лірыкі]

Перажыла адліжны тыдзень,

як быў увесь — да драбязы...

Хто не прыйшоў — ужо не прыйдзе,

яму не згрозяць маразы.

Ільды ізноў бяруць у ковы

вады рачное акаём,

i хтось чужы i выпадковы

на мэце мой трымае дом.

A ў гэтым доме без астачы

усё аддадзена, як ёсць,—

мой горкі плён, мае няўдачы,

журба, пяшчота, весялосць...

Усё аддадзена дарэшты,

нязвыкла пуста стала ў ім,

i недаказанае нешта,

як лёгкі дым, як лёгкі дым...