Любі траву, i першы гром, i гай,
суніцу, што на промніку пячэцца,
а сэрца i трывогі ўсе аддай
радку, што пачуццем на нервах
тчэцца.
Сакратам будзь ці закаснелым снобам,
насі пячатку ўдачы на ілбе,—
задума застанецца толькі спробай,
калі ей цалкам не аддаць сябе.