* * *


Любі траву, i першы гром, i гай,

суніцу, што на промніку пячэцца,

а сэрца i трывогі ўсе аддай

радку, што пачуццем на нервах

тчэцца.

Сакратам будзь ці закаснелым снобам,

насі пячатку ўдачы на ілбе,—

задума застанецца толькі спробай,

калі ей цалкам не аддаць сябе.

Загрузка...