* * *


Пра рознае, ды на паўгуках —

спакойна,

стала,

без прыкрас,

і сэрцам чуць, як стынуць рукі

ад непазбежнага між нас.

Я не баюся таямніцы,

якая звязвае ўдвая...

Не дай жа потым усумніцца,

што я каханая твая.

Невыпадковаю гадзінай,

калі сам д'ябал нам радня...

Узведзенай у ранг адзінай

хачу запальваць неба дня.

Загрузка...