Каханне [Кніга лірыкі]

У спёку чэзнуць ля дарог кусты.

У год скупы — год сніцца ураджайны..

Зімовы бераг голы і пусты,

як чалавек, які пражыў без тайны.

Былі ў яго работа і сям'я,

ён быў руплівым і аддана-шчырым,

але не чуў ніколі салаўя,

які заве душу ў таемны вырай.

Дзе нечакана выбухне аднойчы

і захлісне віхура пачуцця...

I ўсё жыццё пасля чытаюць вочы

ў чужым паглядзе лепшы дар быцця.