Няма ні камара, ні мошкі ў спёку,
тады пачне разважлівасць даймаць:
юнацтва ўжо ўсміхаецца здалёку,
a старасці пакуль што не відаць...
I ўецца камарэча, бы малькі,
калі на ўзмежак стаць перад заходам:
па бок адзін — смяюцца васількі,
па бок другі — пайшлі ў калоссе ўсходы...