Яшчэ ў вачах насіць жыцця святло
i мерацца з прыродай часта сілай,
a дрэва, што ў юнацтве пасадзіла,
ужо даўно мяне перарасло...
Жыве нязменнай ісцінай на свеце,
што колісь справай дум i рук было,
з зародка пераходзіць хутка ў квецень,
а дрэва долі нашай... адцвіло.