* * *


А ён ляціць, ляціць, як ашалелы,

той ліст, што ападае ў чуйным сне,

дзе ж позірк твой і ясны, і нясмелы,

што сніўся так нядаўна яшчэ мне.

Магчыма, толькі юная цнатліўка

жыве ў ружовым мроіве святла,

а потым і святло з адных урыўкаў,—

я знаю, бо ўлюбёнаю была...

Загрузка...