Каханне [Кніга лірыкі]

Калі ў лясах зялёных птах пяе

у час начны, халодны i трывожны,

я знаю, ты прыходзіш ад Яе

i зноў ca мною сумны, як астрожнік.

На ноч расстанне наша адцягну,

калі ж з усходу сонца адзавецца,

ты пасміхнешся зманліва акну,

бы Той, што прымушае біцца сэрца.

О гэта ўсмешка — горычы ганец,

напэўна, вельмі доўга я кахала,

што нават часу ўспомніць не ставала

усё на свеце мае свой канец...